مرکز تخصصی طب کار آسا (شرکت طب کار و کارگر ) مرکز تخصصی طب کار آسا (شرکت طب کار و کارگر )
دستورالعمل تاسيسات كارگاه از نظر بهداشت حرفه اي   دستورالعمل تاسيسات كارگاه از نظر بهداشت حرفه اي
دستورالعمل تاسيسات كارگاه از نظر بهداشت حرفه اي

 مستندات قانوني

بند 2 ماده 1 قانون تشكيلات و وظايف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي: وظائف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي عبارتند از: تامين بهداشت عمومي و ارتقاء سطح آن از طريق اجراي بر نامه هاي بهداشتي خصوصاً در زمينه بهداشت محيط، مبارزه با بيماريها، بهداشت خانواده در مدارس، آموزش بهداشت عمومي، بهداشت كار و شاغلين با تاكيد بر الويت مراقبت هاي بهداشتي اوليه، بويژه بهداشت مادر و كودكان با همكاري و هماهنگي دستگاههاي ذيربط.

ماده 85: براي صيانت نيروي اسناني و منابع مادي كشور رعايت سدتورالعمل هايي كه از طريق شوراي عالي حفاظت فني (جهت تامين حفاظت فني) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي (جهت جلوگيري از بيماريهاي حرفه اي و تامين بهداشت كار و كارگر و محيط كار) تدوين مي شود. براي كليه كارگاهها، كارفرمايان، كارگران و كار آموزان الزامي است.

تبصره 1 ماده 96:وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مسئول برنامه ريزي، كنترل، ارزشيابي و بازرسي در زمينه بهداشت مكار و درمان كارگري بوده و موظف است اقدامات لازم را در اين زمينه بعمل آورد.

ماده 156:دستورالعمل هاي مربوط به تاسيسات كارگاه از نظر بهداشت محيط كار مانند غذاخوري، حمام و دستشويي برابر آيين نامه اي خواهد بود كه توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تصويب و به مرحله اجراء در خواهد آمد.

 

كليات

تعریف کارگاه :كارگاه محلي است كه كارگر به درخواست كارفرما يا نماينده او در آنجا كار مي كند.

توجه 1:كليه واحدهاي يك نفره (خويش فرما) نيز مشمول اين آئين نامه خواهند بود.

تنوجه 2:مجموعه كارگاههايي كه در مجاورت يكديگر و تحت پوشش يك مديريت واحد قرار دارند مجتمع كارگاهي ناميده مي شوند و در اين صورت آنچه بعنوان تاسيسات بهداشتي كارگاهي و تاسيسات بهداشت عمومي كارگاه در اين آئين نامه آمده است مي توانند مناسب با استانداردهاي ارائه شده بطور مشترك در محل هاي واحيد ايجاد گردند

توجه 3:از نظر اجراي اين دستورالعمل احتياجات بهداشتي كارگاه بر دو دسته تاسيسات بهداشتي كارگاهي و تسهيلات بهداشتي كارگاهها به شرح ذيل تعريف مي گردند:

الف – تاسيسات بهداشتي كارگاه: شامل ساختمان و تاسيساتس كارگاهي است كه رد ارتباط با تامين شر ايط بهداشتي محيط كار مطرح مي باشند از قبيل: ساختمان كارگاه، سيستم روشنائي، تهويه، آب، فاضلاب و زباله

ب: تسهيلات بهداشتي كارگاه شامل كليه تسهيلات جنبي كارگاه است كه براي حفظ سلامت شاغلين و افراد وابسته به آنان در كارگاه موجود و يا داير مي گردد. از قبيل آشپزخانه، محل غذاخوري، سردخانه، حمام، رختكن، تسهيلات شستشوي البسه كارگان، دستشويي، آبخوري، توالت، اتاق استراحت زنان، مهد كودك و شيرخوارگاه، نمازخانه و تسهيلات مربوطه به ارائه خدمات بهداشتي درماني در كارگاه، تسهيلات مربوط به اياب و ذهاب كارگران مي باشد.

تذکر1:به استناد بند 2 ماده 1 قانون وظايف و تكشيلات وزارت بهداشت، درمانو آموزض پزشكي و مواد 85، 156 و تبصره 1 ماده 96 قانون كار رعايت شرايط و ضوابط مندرج در اين دستورالعمل در كليه كارگاههاي كشور و براي كليه كارفرمايان، كارگران و كارآموزان الزامي است و كارشناسان بهداشت حرفه اي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي ناظر به اجراي صحيح آن مي باشند.

تذکر2:اظهار نظر در مواردي از قبيل مطلوب، نامطلوب، مناسب، نامناسب، كافي، ناكافي و... بعهده كارشناس بهداشت
حرفه اي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي خواهد بود.

فصل اول: تاسيسات بهداشتي كارگاه

1)ساختمان كارگاه بايد متناسب با وضع آب و هواي محل ساخته شده باشد.

2)ارتفاع كارگاه نبايد سه متر كمتر باشد براي هر كارگر در كارگاه بايد حداقل سه متر مربع سطح منظور گردد و سطح اشتغال شده به وسيله ماشين آلات يا ابزار و اثايه مربوط به كار و فاصله آنها از هم و مسير عبور و مرور وسائل نقليه جزو سطح مزبور محسوب نمي شود.

3)ديوارها و سقف كارگاه طوري ساخته شود كه از نفوذ عوامل زيان آور از قبيل گرما، رطوبت، سرما، صدا و غيره به داخل كارگاه و بالعكس جلوگيري كند.

4)كف كارگاه بايد همواره، بدون حفره و شكاف بوده و لغزيده نباشد و در صورت لزوم قابل شستشو باشد و داراي شيب مناسب بطرف كفشوي باشد.

5)ديوارها بايد صاف، بدون ترك خوردگي و به رنگ روشن و متناسب باشد.

6)در كارگاههايي كه با مواد شيميايي و يا موادغذايي سرو كار دارند و يا طبيعت كار طوري است كه باعث آلودگي و روغني شده ديوارها مي شود، ديوارها بايد صاف و قابل شستشو باشند.

7)در كارگاه بايد به تناسب وسعت محل، نوع كار و شرايط اقليمي به اندازه كافي درب و پنجره براي ورود نور و هوا موجود باشد.

8)شيشه درب و پنجره بايد بدون شكستگي بوده و هميشه تميز باشند.

9)درب و پنجره ها بايد مجهز به توري بوده و دربها داراي فنر يا درب بند پنوماتيك باشند.

10)انباشتن كالا در جلو پنجره ممنوع مي باشد.

11)مساحت پنجره بايد متناسب با مساحت كف كارگاه و نوع كار باشد.

12)در كارگاه بايستي روشنايي كافي (طبيعي يا مصنوعي) متناسب با نوع كار و محل تامين شود.

13)منابع روشنايي مصنوعي بايد همواره سالم و تميز باشند.

14)هواي كارگاههاي بدون آلودگي بايد متناسب با فصل و جمعيت شاغل تهويه گردد.

15)در كارگاههايي كه آلودگي ناشي از كار وجود دارد مي بايست تهويه به گونه اي صورت گيرد كه تراكم آن مطابق با حد تماس شغلي باشد.

16)وسايل سرمايشي و گرمايشي كارگاه بايد دماو رطوبت محيط كار را مطابق با حد مواجهه مجاز تامين نمايند.

17)كليه كارگاهها به تناسب كار و توليد خود بايد داراي انبار مناسب باشند.

فصل دوم: تسهيلات بهداشتي كارگاه

مبحث اول: آشپزخانه:

در كارگاه هايي كه زمان صرف غذا بر ساعات كار منطبق باشد بايد داراي آشپزخانه با شرايط و ضوابط ذيل باشند:

كارگاههايي كه داراي آشپزخانه نيستند و يا غذا در محل ديگري تهيه و طبخ مي گردد موظفند جهت گرم كردن و آماده سازي و توزيع غذا امكانات لازم مطابق با شرايط و ضوابط بهداشتي در اين دستورالعمل را فراهم نمايند.

1.موقعيت آشپزخانه بايد طوري باشد كه از مكانهاي آلوده درو بوده و مجاور سالن غذا خوري باشد و وسائل و شرايط پخت بايد به گونه اي باشد كه براي قسمت هاي مجاور آن مزاحمتي ايجاد ننمايد.

2.فضاي آشپزخانه بايد متناسب با تعداد كارگران آشپزخانه و حجم كار باشد تا كار تهيه و طبخ غذا براحتي انجام گيرد.

3.سقف آشپزخانه بايد به رنگ روشن و بدون ترك خوردگي باشد.

4.ديوارهاي آشپزخانه تا زير سقف كاشي، بدون ترك خوردگي باشد.

5.كف آشپزخانه بدون ترك خوردگي، صاف، همواره قابل شستشو و از نوع موزائيك، سنگ و امثالهم بوده و لغز نده نباشد و داراي شيب مناسب بطرف كفشوي باشد.

6.آشپزخانه بايد داراي تهويه منسب باشد و بر روي اجاقها و منابع آلوده كننده هوا، هود مناسب نصب شود.

7.آشپزخانه بايد داراي وسائل سرمايشي و گرمايشي مناسب، متناسب با فصل باشد.

8.آشپزخانه بايد داراي امكانات جنبي نظير: انبار مواد غذايي، سرويس هاي بهداشتي اختصاصي (حمام، توالت، دستشويي ، رختكن) مطابق با موازين بهداشتي باشد.

9.آشپزخانه كارگاههايي كه نياز به نگهداري مواد غذايي فاسد شدني دارند بايد داراي يخچال، فريزر و يا سردخانه متناسب با حجم كاري و منطبق با شرايط و ضوابط بهداشتي باشند.

10. محل شستشو و نگهداري ظروف بايد در مجاورت محل پخت غذا و در عين حال مجزا و مستقل از آنها باشند بطوريكه ظروف يك درب يا دريچه به اين محل وارد و ظروف تميز از مسيرهاي جداگانه وارد آشپزخانه و محل غذا خوري شود.

11. ظرفشويي بايد داراي شير اب گرم و سرد مشترك و شستشو با مواد پاك كننده و آب كشي با آب گرم و سرد انجام گيرد.

12. ظروف بايد بدون ترك خوردگي، بدون لب پريدگي بوده و از جنس زنگ نزن باشد، كليه ليوان و استكانهاي مورد استفاده ترجيحاً از جنس شيشه اي يا استيل زنگ نزن باشند.

13. استفاده از ظروفي كه از طرف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي غير مجاز شناخته شود ممنوع است.

14. استفاده از ظروف چوبي، ترك خورده و ظروف با آلياژ سربي در آشپزخانه ممنوع مي باشد.

15. استفاده از قندان، نمكدان و مشابه آنها بدون سرپوش ممنوع است.

16. ابراز و وسائلي كه براي پوست كندن، مخلوط كردن مواد غذائي بكار برده مي شود نبايد درز و شكاف داشته باشد تا مواد در آنها جمع نشوند و فاسد نگردند و همچنين بايد اين وسائل به آساني قابل جدا شدن از هم باشند تا بعد از اتمام كار شستشو و خشك شوند و فقط هنگام استفاده، مجدداً سوار شوند.

17. پيشخوان، جاظرفي، كمدها، قفسه ها، گنجه ها بايد قابل شستشو بوده و كف آنها حداقل 30 سانتيمتر از سطح زمين فاصله داشته باشد و از دسترس بند پايان و جوندگان بدور باشند.

18. نصب حشره كش برقي در آشپزخانه و محل غذاخوري الزامي است.

19. سطوح و ميزهاي كار بايد صاف و براحتي قابل شستشو باشد. ميزي كه براي آماده سازي غذا مورد استفاده قرار مي گيرند بايد روكش مناسب، قابل شستشو و ضد عفوني و زنگ نزن باشند.

20. كف آشپزخانه بايد پس از هر پخت و پز با محلولهاي ضد عفوني كننده شستشو گردد.

21. آشپزخانه بايد داراي روشنايي كافي باشد و شيشه پنجره ها و دربهاي آن مرتباً تميز نگهداري شوند.

22. كليه پنجره ها و دربها بايد مجهز به توري ضد زنگ بوده و دربهاي آشپزخانه مجهز به فنر يا درب بند پنوماتيك باشند.

23. كيفيت آب مصرفي در آشپزخانه بايد مورد تاييد مقامات بهداشتي باشد.

24. آشپزخانه بايد داراي سيستم جمع آوري و دفع بهداشتي فاضلاب باشد.

25. آشپزخانه بايد داراي زباله دان به تعداد و حجم مناسب باشد و داراي درب، قابل شتستشو و از جنس زنگ نزن باشند بطوريكه زباله ها بطريق بهداشتي جمع آوري و دفع كردند.

26. كارگران آشپزخانه بايد قبل از شروع بكار استحمام نمايند.

27. هر كارگر آشپزخانه بايد براي البسه و وسائل نظافت و استحمام خود رد بيرون از محوطه پخت و پز قفسه داشته باشد.

28. كارگران بايد رد هنگام كار ملبس به روپوش سفيد، كلاه سفيد و پيشبند باشند.

29. لباس كار و وسائل نظافت و استحمام بايد به تعداد و مقدار كافي در اختيار كارگر آشپزخانه قرار گيرد.

30. لباس كارگراني كه با موادغذايي سرو كار دارند بطور اختصاصي و مجزا از لباس ساير كارگران و خارج از محوطه آشپزخانه و محل غذاخوري بايد شستشو گردد.

31. كارگران موظفند بعد از توالت و قبل از شروع بكار دستهاي خود را با آب صابون بشويند.

32. كليه كارگراني كه با تهيه، پخت و توزيع مواد غذايي سرو كار دارند بايد داراي كارت بهداشتي مطابق با ضوابط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي بوده و در محل كار نگهداري شود.

33. كارگران آشپزخانه بايد رعايت بهداشت فردي را نموده، ناخن ها و موهاي آنان كوتاه و تميز باشد.

34. در موقع طبخ غذا دستگاه سوخت و نوع مواد سوختني بگونه اي باشد كه احتراق بطور كامل صورت گيرد و باعث آلودگي هوا نگردد.

35. جعبه كمك هاي اوليه با حداقل داروهاي مورد لزوم (چسب، تنسوپلاست، قيچي، پنس، گازاستريل بسته بندي شده، يك ماده ضدعفوني كننده) تهيه و در محل مناسب نگهداري شود.

36. در صورت استفاده از قالب هاي يخ، بايد قبل از مصرف با آب تميز شستشو داد.

37. كارفرما  موظف است جهت آموزش موازين بهداشتي به كارگراني كه با مواد غذايي سرو كار دارند، هماهنگي ها و امكانات لازم را فراهم نمايند.

38. هرگونه پخت و پز، آماده سازيو توزيع غذا در غير  از محل تعيين شده ممنوع مي باشد.

39. استعمال دخانيات برا كليه كاركنان آشپزخانه در حين كار و در محل آشپزخانه ممنوع مي باشد.

 

مبحث دوم: محل غذا خوري

كارگاههايي كه ساعات كار آنها با زمان غذا منطبق باشد بايد داراي محلي مستقل جهت غذاخوري مطابق با شرايط و ضوابط ذيل باشند:

1.وسعت محل غذاخوري بايد متناسب با تعداد كاركنان باشد.

2.در محل غذاخوري بايد به تعداد كافي ميز و صندلي براي كراگراني كه در يك موقع غذا
مي خورند وجود داشته باشد.

3.سقف محل غذاخوري بايد صاف، بدون ترك خوردگي و برنگ روشن باشد.

4.ديوارها بايستي مقاوم، صاف، برنگ روشن و قابل شستشو باشد.

5.كف محل غذاخوري بايد قابل شستشو و داراي شسب مناسب به سمت كفشويي باشد و لغزنده نباشد.

6.ميزها و صندلي ها بايد از جنس مقاوم، قابل شستشو، بدون ترك خوردگي و درز باشند.

7.زباله دانهاي درب دار به تعداد كافي و در محل هاي مناسب قرار دادهع شود.

8.محل غذاخوري بايد داراي تهويه مناسب و مجهز به وسايل گرمايشي و سرمايشي، متناسب با فصل باشد.

9.محل غذاخوري بايد داراي روشنايي كافي باشد و منابع روشنايي پاكيزه و تميز نگهداري شوند.

10. در مسير ورود كاركنان به محل غذاخوري به تعداد كافي دستشويي مجهز به آب گرم، سرد و صابون تهيه و امكانات لازم جهت خشك كردن دست و صورت فراهم گردد.

11. كارگراني كه با مواد سمي و عفونت زا سرو كار دارند بايد قبل از ورود به محل غذاخوري لباس كار خود را تعويض نمايند.

12. درب و پنجره هاي محل غذاخوري بايد مجهز به توري باشد و دربهاي محل غذاخوري مجهز به فنر يا درب بند پنوماتيك باشند.

مبحث سوم: انبار موادغذايي

شرايط و ضوابط بهداشتي انبار موادغذايي به شرح ذيل مي باشد:

1.انبار مواد غذايي بايد در محل مناسب احداث شود.

2.سطح و فضاي انبار بايد متناسب با نوع و ميزان مواد مورد ذخيره باشد.

3.انبار بايد داراي قفسه بندي مناسب بوده و مواد طوري چيده شوند كه خطر سقوط نداشته و مزاحمتي براي عبور و مرور افراد ايجاد ننمايد.

4.ديوارها و سقف و كف ابنار بايد از مصالح مقاوم ساخته شده باشند و صاف، بدون ترك خوردگي و قابل نظافت باشند.

5.ديوارهاي جانبي انبار از سطح زمين به ارتفاع 80 سانتي متر از بتون و مصالح مقاوم ساخته شوند تا مانع ورود جوندگان به داخل انبار گردند.

6.كليه درب ها و پنجره ها ي انبار بايد سالم، قابل شستشو و مجهز به توري زنگ نزن باشند.

7.دربهاي انبار نبايستي از كف زمين فاصله داشته باشند. پايين درب بايستي به ارتفاع 20 الي 30 سانتيمتر با ورق آلومينيوم مجهز گردد تا از نفوذ حيوانات موذي جلوگيري گردد.

8.درجه حرارت انبار بايستي مرتباً كنترل گرديده بطوري كه در تمام فصول سال متناسب با نوع مواد مورد ذخيره بوده و از تابش مستقيم نور خورشيد بر روي مواد غذايي جلوگيري گردد.

9.مواد غذايي فاسد نشدني بايد در ظروف مناسب و درب دار و به ارتفاع 15 تا 20 سانتيمتر از كف انبار روي پالتها نگهداري گردند.

10. كارگرانيكه در انبار فعاليت مي كنند بايد مجهز به وسال حفاظت فردي مناسب بوده و كارت بهداشتي داشته باشند.

11. از انبار نمودن ظروف خالي و وسائي اسقاطي در داخل انبار بايد احتراز شو.

12. نظافت وگندزدايي انبار بايد بطور منظم صورت گيرد.

13. ورود افراد متفرقه به انبار مواد غذايي ممنوع مي باشد.

 

مبحث چهارم: يخچال و سردخانه

در كارگاههايي كه پخت و پز انجام مي شود و يا مجبور به ذخيره موادغذايي فاسد شدني هستند بايد يخچال يا سردخانه مطابق شرايط ذيل وجود داشته باشد:

1.يخچال يا سردخانه بايد مجهز به دماسنج سالم بوده و درجه حرارت آنها بطور منظم و مرتب كنترل گردد.

2.نظافت و شستشوي داخل يخچال و سردخانه بايد مرتباً انجام شود.

3.به منظور جلويگري از احتمال فساد در اثر قطع برق بايد سردخانه مجهز به برق اضطراري باشد و سيستم برق آن ايمن باشد.

4.لاشه هاي گوشت بايد از چنگك آويزان گردد.

5.از قراردادن مواد غذايي بطور مستقيم و بدون داشتن ظرف مناسب در داخل يخچال و سردخانه جلوگيري شود.

6.قبل از قراردان سبزيجات و ميوه جات در يخچال بايد آنها را شستشو و ضدعفوني نمود.

7.كارگران بايد براي ورود به داخل سردخانه از كفش مخصوص سردخانه استفاده نمايند.

8.ورود افراد متفرقه به داخل سردخانه ممنوع مي باشد.

مبحث پنجم: حمام/ دوش:

در كارگاههايي كه از نظر فرآيند توليد داراي آلودگي معمولي مي باشند بايد به ازاء هر 15 نفر كارگر يك دوش آب گرم و سرد و در كارگاههايي كه شاغلين آنها با سموم، مواد عفونت زا و يا مواد غذايي سر و كار دارند براي 1 الي 10 نفر كارگر يك دوش آب گرم و سرد و به ازاء هر 10 نفر اضافي يك دوش آب گرم و سرد ديگر در نظر گرفته شود. كارگاههاي صنفي از اين قاعده مثتثني هستند.

در كارگاههايي كه علاوه بر كارگران مرد، كارگران زن نيز مشغول بكار مي باشند بايد حمام/ دوش جداگانه ساخته شود.

به سطل شرايط و ضوابط حمام / دوش به قرار ذيل است:

1.كف محل دوشها بايد مقاوم، قابل شستشو بوده و لغزنده نباشد و داراي شيب كافي يا سمت كف شوي باشد.

2.ديوارهاي تا سقف كاشي، برنگ روشن و سقف حمام بايد صاف با رنگ روغني روشن و بدون ترك خوردگي باشد.

3.مساحت كف محل دوش نبايد از 90د سانتيمتر در 120 سانتيمتر كمتر باشد و ارتفاع ديوارهاي بين دوشها نبايد  از 2 متر كوتاهتر باشد.

4.حمام و محل دوش بايد بطور مرتب و تميز و با مواد مناسب گندزدايي گردد.

5.محوطه حمام بايد داراي هواكش  متناسب با فضاي آن باشد.

6.حمام بايد مجهز زبالة درب دار و قابل شستشو باشد.

7.در صورتيكه براي گرم كردن آب از منابع حر ارتي غير مركزي استفاده مي شود اين قبيل منابع حرارتي بايد در خارج از محوطه حمام و در محل مناسب قرار داشته باشند.

8.براي رعايت موازين ايمني ضروري است در داخل حمام از لامپ ايمني با حباب شيشه اي استفاده شود و تمام كليد و پريزهاي برق بايد خارج از محوطه حمام قرار دادهشود.

9.حمامها بايد داراي محل مناسب بعنوان رختكن براي تعويض لباس باشند.

10. شستشوي هر نوع البسه در حمام ممنوع مي باشد.

 

مبحث ششم: رختكن

در هر كارگاه بايد اتاقي با فضاي كافي، منتناسب با تعداد كارگران و قفسه هاي انفرادي براي تعويض لباس شخصي آنان در نظر گرفته شود.

در كارگاههايي كه علاوه بر كارگران مرد، كارگران زن نيز مشغول به كار مي باشند بايد رختكن جداگانه ساخته شود.

شرايط و ضوابط بهداشتي رختكن به شرح ذيل است:

1.رختكن بايد با فاصله مناسب از محل كارگاه و محل دوشها قرار گيرد.

2.هر قفسه بايد به گونه اي ساخته شده ابدش كه داراي محل نگهداري مجزا براي لباس بيرون، وسائل حفاظت فردي و كفش ايمني باشد. قفسه ها بايد سقف شيبدار، قابل شستشوو و داراي كركره ثابت ورود و خروج هوا بوده و قفل داشته باشد.

3.كف و ديوارهاي اتاقرختكن بايد صاف، برنگ روشن و تميز باشد.

4.اتاق رختكن بايد داراي نور كافي بوده و بطور مناسب تهويه شود.

5.وجود وسائل خشك كن براي حوله و لباسهاي مرطوب در رختكن الزامي است.

6.سطل زباله درب دار قابل شستشو به تعداد كافي در رختكن بايد در نظر گرفته شود.

7.محل رختكن بايد بطور  منظم پاكيزه و تميز نگهداري شود.

محبث هفتم: حوله و صابون

كارفرما مكلف اس برا تامين بهداشت فردي كارگران به تعداد كافي صابون در محل دستشويي ها قرار داده و وسائل خشك كردن دست و صورت كارگران را تامين نمايند.

كارفرما مكلف است به منظور ايجاد تسهيلات جهت استحمام كارگران به مقدار كافي صابون و حوله اختصاصي در اختيار آنان قرار دهد.

مبحث هشتم: شستشوي البسه كار

مبحث هشتم: شستشوي البسه كار.

مبحث نهم: توالت

تعداد توالت و كارگاهها با توجه به تعداد شاغلين آنها به شرح ذيل تعيين مي گردد.

براي 9 – 1 نفر شاغل                               حداقل 1 توالت

براي 24 – 10 نفر شاغل                 حداقل 2 توالت

براي 49 – 25 نفر شاغل                 حداقل 3 توالت

براي 74 – 50 نفر شاغل                حداقل 4 توالت

براي 100 – 75 نفر شاغل               حداقل 5 توالت

و در كارگاههايي كه تعداد شاغلين آنها بيش از 100 نفر است به ازاء هر 3- نفر اضافي حداقل يك توالت در نظر گرفته شود.

در كارگاههاي صئفي با تعداد كاركنان كمتر از 3 نفر كه كارگران با 15 دقيقه پياده روي به توالت بهداشتي دسترسي دارند ، داشتن توالت در محل كارگاه ضروري نيست.

در كارگاههاي زير زميني مانند معادن، كارفرما مكلف است با در نظر گرفتن فرآيند كار، توالت بهداشتي در نزديكترين قسمت به محل كار را فراهم نمايد.

در كارگاههايي كه كارگر زن مشغول بكار است با توجه به تعداد آنها بايد توالت جداگانه ساخته شود.

شرايط و ضوابط بهداشتي توالتها به شرح زير است:

1.توالتها بايد در فاصله و محل مناسب از ساختمان كارگاه قرار داشته باشند.

2.ديوارها تا زير سقف كاشي، بدون ترك خوردگي، به رنگ روشن و قابل شستشو باشند.

3.سقف صاف، بدون ترك خوردگي، به رنگ روشن و قابل شستشو باشد.

4.كف مقاوم، صاف، قابل شستشو و گندزدائي و ترجيحاً از جنس مزائيك، سنگ و امثالهم باشد.

5.كاسه توالت بايد برنگ روشن، صاف، بدون ترك خوردگي و قابل شستشو و گند زدائي باشد.

6.توالت يايد مجهز يه سيفون باشد.

7.توالت بايد داراي شتر گلو باشد.

8.حداقل عرض توالت 80 سانتيمتر و حداقل طول آن 1 متر باشد.

9.توالت بايد داراي شير اب با شيلنگ برداشت آب باشد.

10. توالت بايد داراي تهويه مناسب و روشنايي كافي باشد.

11. كليه پنجره ها بايد مجهز به توري ضد رنگ باشد.

12. درب توالت بايد مجهز به پشت بند درب باشد.

13. شتستشو و ضدعفوني توالتها بايد بطور منظم انجام گيرد.

14. هر توالت بايد مجهز به سطل زباله درب دار، زنگ نزن و قابل شستشو باشد.

 

مبحث دهم: دستشويي

تعداد دستشويي در كارگاهها با توجه به تعدادشاغلين آنها به شرح ذيل تعيين مي گردد:

براي 15 – 1 نفر شاغل                   حداقل 1 توالت

براي 30 – 16 نفر شاغل                 حداقل 2 توالت

براي 50 – 31 نفر شاغل                 حداقل 3 توالت

براي 75 – 51 نفر شاغل                حداقل 4 توالت

براي 100 – 76 نفر شاغل               حداقل 5 توالت

و در كارگاههايي كه تعداد كاركنان آنها بيش از 100 نفر است بايد به ازاء هر 25 نفر اضافي حداقل يك دستشويي به آن اضافه شود. شرايط و ضوابط بهداشتي دستشويي ها بقرار ذيل است:

1.احداث دستشويي ها بايد در مجاورت نمازخانه، محل غذاخوري و توالت و در دسترس كاگران باشند.

2.دستشويي ها بايد داراي آب گرم و سرد باشند.

3.كاسه دستشويي بايد برنگ روشن، صاف و قابل شستشو باشد.

4.عرض دستشويي حداقل 60 سانتيمتر و طول آن 1 متر باشد. در مواردي كه دستشويي مشترك بجاي دستشويي انفرادي تعبيه مي وشد هر 60 سانتيمتر و عرض دستشويي مشترك با يك شير جداگانه آبگرم و سرد، معادل يك دستشويي محسوب مي شود.

5.صابون و ترجيحاً صابون مايع بايد در تمام اوقات در محل دستشويي وجود داشته باشد.

6.جهت خشك كردن دست وجود خشك كن الكتريكي يا حوله كاغذي ضروري است.

7.دستشويي بايد بدون ترك خوردگي و قابل شستشو باشد.

8.دستشويي بايد بطور مرتب شستشو و گندزدايي شود.

مبحث يازدهم: آب مصارف آشاميدني و بهداشتي

در هر كارگاه بايد به ازاء هر 50 نفر كارگر يك آب سردكن وجود داشته باشد و در كارگاههاي زير 50 نفر وجود يك شير آبخوري ضروري است. شير آبخوري بايد از نوع فواره اي و داراي سير محفاظ باشد تا آبي كه از دهان كارگر بر مي گردد به آن نرسد و لب كارگر نيز با آن تماس پيدا نكند آبخوري نبايد در مجاورت توالت، دستشويي و دوش باشد و حتي المقدور نزديك به محل كار باشد.

در كارگاههايي كه شير برداشت آب آشاميدني بهداشتي وجود ندارد بايستي داراي مخازن بهداشتي آب بوده و ليوان انفرادي يا از ليوانهاي يكبار مصرف استفاده شود.

كارفرما مكلف است براي كارگراني كه در گرماي زياد به مدت مديدي كار مي كنند با تامين مايعات لازم، آب و نمك از دست رفته بدن آنان را جبران نمايد.

آب آشاميدني و مصارف بهداشتي بايد منطبق بر استانداردهاي بهداشتي و مورد تاييد مراجع ذيصلاح باشد.

كارگاههايي كه از شبكه لوله كشي آب شهر استفاده  نمي نمايند بايد جهت نمونه برداري و آزمايشهاي لازم براي اطمينان از سالم بودن آب اقدام نمايند. مضافاً در اين نوع كارگاهها استفاده از دستگاه كلرزني براي ضدعفوني آب مصرفي بطوريكه كلر باقي مانده 5/200/0 قسمت در ميليون باشد ضروري است.

در كارگاههايي كه از آب چاه استفاده مي نمايند. ساخت بهره برداري و لوله كشي آب منطبق بر ضوابط بهداشتي باشد.

مبحث دوازدهم: مواد زائد:

به زباله و فاضلاب اماكن عمومي كارگاهي بايد منطبق ضوابط بهداشتي جمع آوري و دفع گردد.

نسبت پسابهاي صنعتي و مواد زائد صنعتي بايد طبق اصول و ضوابط بهداشتي موجود عمل شود.

.

مبحث سیزدهم:نمازخانه

در هر كارگاه بايد محلي مناسب با فضاي كافي و شرايط بهداشتي براي اداي فرايض ديني كارگران وجود داشته باشد

 

مبحث چهاردهم: اتاق استراحت زنان:

در كارگاههايي كه زنان مشغول بكار مي باشند اتاقي براي استراحمت زنان بايد در نظر گرفته شود:

تعداد مبل نيمكتي يا تختخواب كه براي كارگران لازم است بقر ار ذيل است:

تعداد كارگران زن                 تعداد رختخواب

10 تا 100 نفر                             1

100 تا 250 نفر                           2

250 نفر و بيشتر                          2 بعلاوه 1 تختخواب به ازاء هر 250 نفر كارگر زن اضافي، براي هر تخت سطحي برابر 6 متر مربع بايستي در اين اتاقي در نظر گرفته شود.

در صورتي كه تعداد كارگر زن از ده نفر كمتر است و اتاق مخصوص استراحت زنان در كارخانه وجود ندارد، بايستي محلي را كه خلوت بوده و در محل رفت وآمد افراد نباشد براي استراحت زنان كارگر در نظر گرفته و آنرا براي اين منظور تجهيز نمود.

مبحث پانزدهم: شيرخوارگاه و مهد كودك

در مورد كارگاههايي كه طبق مقررات جاري مشمول تاسيس و استفاده از شيرخوارگاه و مهد كودك هستند بايد از ضوابط و مقرارت مربوطه تبعيت نمايند.

مبحث شانزدهم: تاسيسات مربوط به ارائه خدمات بهداشتي درماني

كارفرما مكلف است جهت ارائه خدمات بهداشتي و درماني كارگر محل مناسبي مطابق با آئين نامه ها و دستور العمل هاي مربوطه اختصاص دهد



like

377 Likes

تاریخ: چهارشنبه، 1 آبان 1392بازدید: 2067 بار ساعت: 3:33 PM نویسنده: مدیر سایت

انجام معاینات ادواری و طب کار

استفاده کنندگان خدمات شرکت